Vijf actiepunten voor de ‘meest erotische grens van Europa’

Het bedrijfsleven van Oldenburg treft elkaar jaarlijks in een vrij massale maaltijd met rituelen die rechtstreeks uit de middeleeuwen lijken te stammen. Nette mannen in donkere pakken, en hier en daar toch nog een vrouw. Ondanks de ouderwetse trekken, bestaat het ‘Cramer Ampts Mahl’ pas sinds 1973. Een wonderlijke mix van ernst en luim. En veel traditie. Meestal spreken er Duitse prominenten. Hoofdzakelijk politici. Het leek er een beetje op dat dat zo vlak voor de verkiezingen gevoelig was. Hoe het ook zij: pas vorige week, tijdens de 45ste bijeenkomst, permitteerden ze zich voor het eerst een Nederlandse spreker. De ‘Kommissar des Königs’ uit Groningen. 


Ik was er trots op dat ik dat mocht zijn. Maar ik vertelde ze natuurlijk wel dat het hoog tijd was. “Vijf actiepunten voor de ‘meest erotische grens van Europa’” verder lezen


Belangrijke momentopnamen

De fotograaf Jan Hendrik van der Veen stuurde me vanmorgen een paar foto’s die hij had gemaakt tijdens de laatste 24 uur van mijn werkweek. Het veelbesproken werkbezoek van de Minister-President aan het gaswinningsgebied in Groningen. En de veel minder besproken opening van de Special Olympics, zaterdagmorgen. Ze gaven me allebei het gevoel dat ik belangrijk werk mag doen.

Foto’s: Jan Hendrik van der Veen

Enthousiast
De gelegenheden waren totaal verschillend. “Belangrijke momentopnamen” verder lezen


De wreedheid van vergeten oorlogen

1. Er is maar één oorlog

Het is misschien een merkwaardige constatering om mijn toespraak bij deze herdenking mee te beginnen. Maar toch doe ik het, vandaag bij het lange stenen namenlint die het Groningse Indiëmonument vormt. De gevallenen staan daar in de volgorde waarin ze zijn overleden. En zo vormt het stenen lint een pad door de tijd. 1945-1962. Voor mijn tijd, want ikzelf ben van 1966. Maar daarom niet minder beklemmend.

Foto: Peter de Kan
De constatering is deze: kennelijk concurreren oorlogen met elkaar om publieke aandacht. “De wreedheid van vergeten oorlogen” verder lezen


Visie op de Veenkoloniën: wat willen we zelf?

Koloniaal

Vorig jaar om deze tijd mocht ik het boek ‘De Gaskolonie’ in ontvangst nemen. Margriet Brandsma en twee van haar NOS-collega’s hadden het geschreven. Ik vond de titel goed getroffen. Het boek maakte de vraag relevant wie er eigenlijk de baas is in Nederland. En van een deel van Nederland stond eigenlijk wel vast dat de mensen die er woonden niet de baas waren. De titel van het boek maakte me gevoelig voor het woord ‘kolonie’. Dat is een gebied waar je de dienst uitmaakt en dat je exploiteert

De Veenkoloniën waren een kolonie: een gebied waar een ander de dienst uitmaakte. “Visie op de Veenkoloniën: wat willen we zelf?” verder lezen


Energie-onderzoekers. Net zo goed als hun gebouw?

Groningen en energie: al decennialang een onafscheidelijke combinatie. Een huwelijk, zou je haast zeggen. Een turbulent huwelijk ook, met hoge pieken en helaas ook diepe dalen. Maar laat ik met de pieken beginnen, want vandaag is er zo één. 

Vandaag mocht ik de initiatiefnemers van de Energy Academy Europe feliciteren met hun prachtige nieuwe gebouw op Zernike. Als meest duurzame onderwijsgebouw van Nederland staat het symbool voor datgene waaraan zij ín het gebouw gaan werken: de transitie naar een duurzame energievoorziening. “Energie-onderzoekers. Net zo goed als hun gebouw?” verder lezen


Open Het Dorp – en het hele land!

1. Open Het Dorp

Onvoltooid verleden tijd. ‘Het Dorp’ in Arnhem werd beroemd door de televisie-actie uit 1962. De eerste marathon-uitzending voor het goede doel, geleid door Mies Bouwman. Mensen konden luciferdoosjes met geld inleveren bij de buurtwinkel. En zo maakten miljoenen mensen mogelijk wat tot dan toe niet bestond: een dorp dat helemaal geschikt was voor gehandicapten. Een dorp waarin de omstandigheden zo bijzonder waren dat ze hun eigen leven konden leiden.

Mies Bouwman stond dit weekend in Volkskrant Magazine. Mies is 87, maar Het Dorp is hoogbejaard. “Open Het Dorp – en het hele land!” verder lezen


Grenzen verleggen vergt verbeeldingskracht

Ik mag vandaag de Duitsers welkom heten. En ik doe dat met een Keniaan. Parlementariërs uit Niedersachsen en statenleden uit Overijssel, Friesland en Drenthe komen bij elkaar in de statenzaal in Groningen. Om hier te komen hebben ze grenzen moeten overschrijden. De landsgrens tussen Duitsland en Nederland. Of de provinciegrens tussen Fryslân, Drenthe of Overijssel en Groningen. Maar dat klinkt indrukwekkender dan het is: de grens oversteken is tegenwoordig een fluitje van een cent. Je merkt er niks van. 

“Grenzen verleggen vergt verbeeldingskracht” verder lezen


Een rondje om de kerk

Hij kon er grinnikend over vertellen. Over de bezorgde blikken die hij kreeg. En de meewarige opmerkingen. Zo van: het is zeker zijn midlife-crisis. En: wat erg voor zijn vrouw! Toch had hij geen enge ziekte. Hij ging hij alleen maar op pelgrimstocht. Om een tijdje alleen te zijn en zijn hoofd leeg te maken. Over pelgrims bestaan hardnekkige misverstanden. Al eeuwenlang. 

Foto: Menterwolde info

“Een rondje om de kerk” verder lezen


Kwetsbare vanzelfsprekendheden

“Een man weet niet wat-ie mist, maar als ze er niet is, weet een man pas wat hij mist.” De Dijk brengt onze achteloosheid treffend onder woorden. Er zijn schijnbare vanzelfsprekendheden die bij nadere beschouwing kwetsbaar zijn en daardoor de moeite waard zijn om te vuur en te zwaard te beschermen. Maar we zien het meestal pas als het te laat is.

Hans Engels, foto Rob de Vries, RTV Noord
 
“Kwetsbare vanzelfsprekendheden” verder lezen