Een bijeenkomst met orkaankracht

De bladeren vallen. En hoe! Toen ik vanmorgen naar Den Haag reed, was de Afsluitdijk een aparte gewaarwording. En in Noord-Holland waaiden de takken uit de bomen over de snelweg. In Duitsland was er orkaankracht. Het hele treinverkeer werd stilgelegd, niet alleen rond de Friesenbrücke! Gelukkig scheen de zon al weer op mijn terugweg naar Groningen. En hoewel we ons even zorgen maakten: niemand van de aanwezigen in de Statenzaal heeft zich door het weer laten weerhouden.

Foto: Transport Online

“Een bijeenkomst met orkaankracht” verder lezen


Ten Boer is verloofd

Een plechtig moment bij een feestelijke gebeurtenis. Vandaag beëdigde ik in een buitengewone raadsvergadering Frank de Vries als waarnemend burgemeester van Ten Boer. Bijna dertig jaar geleden kwam hij naar Groningen als piepjong jurist. Hij ging werken bij de vakgroep Staatsrecht en raakte verzeild in de stedelijke politiek. Hij bleef hier, want voor Frank gaat er niets boven Groningen. U begrijpt: ik gebruik hier het woord Groningen in zijn oorspronkelijke betekenis: de provincie. Anders wordt het nog lastig!


“Ten Boer is verloofd” verder lezen


Mag ik dan bij jou?

Preken zijn bij ons thuis de afdeling van mijn echtgenote. Die heeft er voor geleerd. Toch vond ik het mooi om in te gaan op de uitnodiging van de Remonstrantse kerk in Groningen om in de kerkdienst van vanmorgen de ‘Preek van de leek’ te houden. Het werd een verhaal over ‘noaberschap’, een onbarmhartige Samaritaan en over het carpacciomodel van christendom.


Vorige week vrijdag was ik in Ter Apel. Het was de vrijdag voor het weekend waarin ‘Alternative für Deutschland’ de Bondsdag zou binnenkomen. En ik zat in Het Boschhuis met een brok in mijn keel te luisteren naar de kinderen van de ‘Interschool’ van het AZC. 

“Mag ik dan bij jou?” verder lezen


Helemaal uit Groningen?

Toen wijlen Wubbo Ockels in oktober 1985 als eerste Nederlandse astronaut met de space shuttle meeging, was dat groot nieuws. Cartoonist Nico Visscher tekende in zijn vaste spotprent voorop de voorpagina van het Nieuwsblad van het Noorden een piepklein aardbolletje. Daarvoor zweefde een kleine space shuttle. En daar boven was een tekstballonnetje: ‘Zo meneer Ockels, helemaal uit Groningen?’

De ‘Korrel’ van Nico Visscher kon ik niet meer vinden…. Maar zoiets dus!
  “Helemaal uit Groningen?” verder lezen


Een havenbaron

Volgens de laatste instructies dienen we te verschijnen in ‘smart casual’. Ter verduidelijking staat er in de instructie: ‘casual, maar met een sjiek randje’. Ik ben daar niet goed in. Voor mij is ‘casual’ een spijkerbroek en een trui. En daar kan ik met geen mogelijkheid een sjiek randje aan krijgen! 

Foto: De Eemskrant

Zucht. Het begon al met die intimiderende uitnodigingsmail. “Een havenbaron” verder lezen


Leren is verplicht. Maar krijg je dan ook werk?

Natuurlijk vraag ik bij de officiële opening van het vmbo-schooljaar even of de leerlingen zelf weten wie Winkler Prins was. Zij zitten immers op de Rijksscholengemeenschap Winkler Prins in Veendam. Peinzende blikken. En dan roept een meisje spontaan: ‘Ja, een encyclopedie!’. 

Foto: Wim van de Pol

Dat had ik niet gedacht! Dat middelbare scholieren anno 2017 nog zouden weten dat kennis in mijn jeugd in 25 kloeke delen in je boekenkast stond. Maar als ze het ergens nog weten, is het op Winkler Prins… “Leren is verplicht. Maar krijg je dan ook werk?” verder lezen


Voorpret voor Koningsdag

Vandaag hadden burgemeester Peter den Oudsten en ik een vrolijke persconferentie. De Rijksvoorlichtingsdienst had een ultrakort persbericht naar buiten gebracht: “Hunne Majesteiten Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima zijn vrijdag 27 april 2018 aanwezig bij de viering van Koningsdag in Groningen, de hoofdstad van de provincie Groningen.” (De toevoeging was vast om misverstanden te voorkomen.) Daar waren we blij mee. We hadden ze uitgenodigd, maar het is prachtig als ze komen. 


En natuurlijk vergt het meer dan voorpret alleen. “Voorpret voor Koningsdag” verder lezen


Ambassadeur van Maxima

Ik hoor zelf bij de talloze mensen die na de vakantie even op gang moeten komen. De werkroutine zit er niet meteen weer in. Alle begin is moeilijk. En het voelde zo lekker om in een korte broek te lopen, een beetje te luieren en de tijd aan jezelf te hebben. Maar ja. Het is weer voorbij. We moeten weer aan het werk. Over een paar weken weten we niet anders meer, maar de start voelt als een sprong in een koud zwembad.

Totaal anders wordt je perspectief als je vrije tijd geen aangename onderbreking is van je werkzame bestaan, maar als vrije tijd ontstaat door de afwezigheid van werk. “Ambassadeur van Maxima” verder lezen


De magie van Blauwestad

Twaalfduizend mensen kijken recht tegen de ondergaande zon in. De kans dat ze me zien is dus te verwaarlozen. Maar ik mag ze staand voor het Noord Nederlands orkest verwelkomen bij de elfde editie van Pura Vida Blauwestad.  
Elf jaar het mooiste orkest van Nederland aan de oevers van het nog jonge Oldambtmeer. Ik verheug me er enorm op. Op het geweldige orkest. Op de voortreffelijke solisten. Op de muziek: er gebeurt wat als het NNO het repertoire van Queen uitvoert. En op de fantastische omgeving. Sommige mensen zitten er al vanaf drie uur vanmiddag. En de stemming zit er vanaf het begin goed in. Een feestje. 

De Wilgenborg, prachtig verlicht, vanavond een soort ijspaleis

Het was niet altijd een feestje rondom de Blauwestad. “De magie van Blauwestad” verder lezen


De winkel maakt een dorp

Ik groeide op in een dorp dat vier keer zo groot is als Sauwerd. Daar waren vroeger best veel winkels. Ik herinner me een bakker, een slager en twee supermarkten: de VIVO en de 4=6. En er waren ook nog een fietsenhandelaar, een kledingwinkel, een speelgoedwinkel en een ‘sigarenmagazijn’. Niet alles is er meer. Maar er zijn nog wel winkels, waaronder een grote supermarkt. Mijn moeder woont er nog. En als zij mensen tegenkomt, dan is dat steevast daar. Winkels zorgen er niet alleen voor dat je kunt kopen wat je nodig hebt. Maar ze leveren je gratis een praatje. Wat nieuwtjes. Een gevoel van betrokkenheid. Winkels maken een dorp.


De achteruitgang van winkels is niet van vandaag of gisteren, maar is al ons hele leven aan de gang. Mijn opa was een van de drie (!) bakkers in Gieterveen, een dorpje dat ongeveer net zo groot is als Sauwerd! “De winkel maakt een dorp” verder lezen