Visie op de Veenkoloniën: wat willen we zelf?

Koloniaal

Vorig jaar om deze tijd mocht ik het boek ‘De Gaskolonie’ in ontvangst nemen. Margriet Brandsma en twee van haar NOS-collega’s hadden het geschreven. Ik vond de titel goed getroffen. Het boek maakte de vraag relevant wie er eigenlijk de baas is in Nederland. En van een deel van Nederland stond eigenlijk wel vast dat de mensen die er woonden niet de baas waren. De titel van het boek maakte me gevoelig voor het woord ‘kolonie’. Dat is een gebied waar je de dienst uitmaakt en dat je exploiteert

De Veenkoloniën waren een kolonie: een gebied waar een ander de dienst uitmaakte. “Visie op de Veenkoloniën: wat willen we zelf?” verder lezen

Energie-onderzoekers. Net zo goed als hun gebouw?

Groningen en energie: al decennialang een onafscheidelijke combinatie. Een huwelijk, zou je haast zeggen. Een turbulent huwelijk ook, met hoge pieken en helaas ook diepe dalen. Maar laat ik met de pieken beginnen, want vandaag is er zo één. 

Vandaag mocht ik de initiatiefnemers van de Energy Academy Europe feliciteren met hun prachtige nieuwe gebouw op Zernike. Als meest duurzame onderwijsgebouw van Nederland staat het symbool voor datgene waaraan zij ín het gebouw gaan werken: de transitie naar een duurzame energievoorziening. “Energie-onderzoekers. Net zo goed als hun gebouw?” verder lezen

Open Het Dorp – en het hele land!

1. Open Het Dorp

Onvoltooid verleden tijd. ‘Het Dorp’ in Arnhem werd beroemd door de televisie-actie uit 1962. De eerste marathon-uitzending voor het goede doel, geleid door Mies Bouwman. Mensen konden luciferdoosjes met geld inleveren bij de buurtwinkel. En zo maakten miljoenen mensen mogelijk wat tot dan toe niet bestond: een dorp dat helemaal geschikt was voor gehandicapten. Een dorp waarin de omstandigheden zo bijzonder waren dat ze hun eigen leven konden leiden.

Mies Bouwman stond dit weekend in Volkskrant Magazine. Mies is 87, maar Het Dorp is hoogbejaard. “Open Het Dorp – en het hele land!” verder lezen

Grenzen verleggen vergt verbeeldingskracht

Ik mag vandaag de Duitsers welkom heten. En ik doe dat met een Keniaan. Parlementariërs uit Niedersachsen en statenleden uit Overijssel, Friesland en Drenthe komen bij elkaar in de statenzaal in Groningen. Om hier te komen hebben ze grenzen moeten overschrijden. De landsgrens tussen Duitsland en Nederland. Of de provinciegrens tussen Fryslân, Drenthe of Overijssel en Groningen. Maar dat klinkt indrukwekkender dan het is: de grens oversteken is tegenwoordig een fluitje van een cent. Je merkt er niks van. 

“Grenzen verleggen vergt verbeeldingskracht” verder lezen