Burgemeester in woelige tijden

Met Groningse nuchterheid, aangevuld met Drentse ‘hunebedbouwerachtige invloeden’. Zo zou Geert-Jan ten Brink in Slochteren aan de slag gaan, beloofde hij tijdens zijn installatie in dezelfde raadszaal, waarin ik hem mag toespreken. Toen was het 8 november 2011. 

De laatste honderdjarige van Burgemeester Ten Brink, foto: ’t Bokkeblad
Met deze aankondiging was meteen duidelijk dat ze in Slochteren maar boften met de boomlange, rasechte Drent die ze in huis haalden. Want die hunebedbouwers, dat waren ook geen kleine jongens. Het was natuurlijk alleen al een enorme klus om die hunebedden te bouwen. Maar ook daarnaast moesten ze hard werken op het land om het hoofd boven water te houden. Hunebedbouwers waren doordouwers die nooit opgaven.

Hoe hard Geert Jan die eigenschappen nodig zou hebben kon hij op het moment van zijn installatie nog niet bevroeden. Want zijn burgemeesterschap kenmerkt zich door een aantal onvoorziene gebeurtenissen, die de boel behoorlijk overhoop schopten. In juni 2009 onthulde onze toenmalige koningin Beatrix hier in Slochteren het kunstwerk van de gasmolecuul. We vierden 50 jaar Nederlands aardgas. En we waren trots dat vanuit Slochteren heel Nederland zich wentelde in warmte en welvaart. Heel Nederland werd warm van ons!

Toen kwam augustus 2012. De beving in Huizinge, waardoor alles kantelde. Het Groningse aardgas verloor zijn glans. Dat is nu bijna vijf jaar geleden. Vijf jaar van strijd, angst en frustratie. Van woede en verdriet voor veel Groningers. Ook voor Slochteren. En dus óók voor Geert-Jan als burgemeester. Hij heeft zich vol overgave in die strijd gestort. 

Nuchter als een Groninger. En onwrikbaar als een hunebedbouwer. Hij zette zich waar hij maar kon in voor de veiligheid van de Groningers. Vóór, maar vooral achter de schermen. Bij minister Kamp, de NAM of de Nationaal Coördinator. Hij stond naast de inwoners van Slochteren, die scheuren hadden, in hun huis en in hun ziel. Hij vroeg aandacht voor de kwaliteit van het gebied, voor het behoud van de monumenten, de kerken en de borgen. Bij dat alles stond voor Geert-Jan één ding voorop: een veilige, duurzame en perspectiefrijke toekomst voor de inwoners van de gemeente en de regio. Zo werd hij een belangrijke schakel in het zeer ingewikkelde en taaie vraagstuk van de aardbevingen. hij ging daar best wel ver in. Tot vrij recent nog het volgen van een internetcursus breien aan toe… 

Grenzeloos Gunnen

Dan een andere ‘game changer’ tijdens zijn burgemeesterschap. In 2011 dacht Geert-Jan burgemeester te worden van een gemeente die zelfstandig zou blijven. Misschien niet tot het einde der tijden, maar toch zeker wel tot in lengte van jaren. 

Maar wat Huizinge was voor het aardgas, was het rapport ‘Grenzeloos Gunnen’ voor de zelfstandige toekomst van Slochteren. Van de drieëntwintig gemeenten zouden er nog maar zes overblijven. Van sommige mensen wordt veel aanpassingsvermogen gevraagd. En dat heeft Geert-Jan bijzonder knap en constructief gedaan. 

Hij nam zelf initiatieven, zocht het gesprek met omliggende gemeenten en stond zo aan de basis van de nieuwe gemeente Midden-Groningen. Dat lukte hem in goede harmonie met alle betrokkenen, onder andere de gemeente Groningen rond Meerstad. 

Zo kwam het dat Burgemeester ten Brink tijdens het ‘omdenken’ tot een ware kunst heeft verheven. Noodgedwongen, maar met verve en op een opbouwende manier. En verder was hij gewoon een heel goede burgemeester. Zeer betrokken. Bij de brandweer, de politie, de veteranen, de 100-jarigen. Bij álle inwoners van Slochteren. Wát er ook georganiseerd werd in Slochteren, hij was erbij. Ook in de weekenden zag men hem vaak met Kiena door de gemeente fietsen. Hij was er zó vaak, dat niemand geloofde dat hij zelf niet in Slochteren woonde… 

Waterschapsburgemeester

Een dijkgraaf is ook een burgemeester, maar dan van het waterschap. Eigenlijk komt in Geert-Jans nieuwe functie alles bij elkaar. Alle opgebouwde kennis en ervaring als burgemeester – ook rond de aardbevingen! – zal hem daar goed van pas komen. Geert-Jan is een groot liefhebber van natuur en water, van flora en fauna. Wat dat betreft kan hij bij het waterschap zijn hart ophalen. 
En dat Drents-Groningse? En eindelijk hoeft Geert-Jan niet meer te kiezen tussen twee loyaliteiten. Tussen Drenthe en Groningen. Want hoewel mijn Drentse collega hem morgenavond beëdigt, gaat de dijkgraaf van Hunze en Aa’s over Drenthe én Groningen. Zo wordt de hunebedbouwer een dijkenbouwer. Met een flinke scheut Groningse nuchterheid gaat je dat vast lukken!
Er is volop reden om Geert-Jan ten Brink te bedanken voor alles wat hij voor Slochteren en de provincie Groningen heeft betekend. ’t Kon minder. Hij was een sterke burgemeester, die Slochteren vaardig door een moeilijke tijd heeft geloodst. Nu gaan ze allebei hun eigen weg. Met een gerust hart. Hij als langste dijkgraaf van Nederland. Slochteren als sterke pijler onder de gemeente Midden-Groningen! Ik wens Geert-Jan en Kiena al het goede toe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *