De magie van Blauwestad

Twaalfduizend mensen kijken recht tegen de ondergaande zon in. De kans dat ze me zien is dus te verwaarlozen. Maar ik mag ze staand voor het Noord Nederlands orkest verwelkomen bij de elfde editie van Pura Vida Blauwestad.  
Elf jaar het mooiste orkest van Nederland aan de oevers van het nog jonge Oldambtmeer. Ik verheug me er enorm op. Op het geweldige orkest. Op de voortreffelijke solisten. Op de muziek: er gebeurt wat als het NNO het repertoire van Queen uitvoert. En op de fantastische omgeving. Sommige mensen zitten er al vanaf drie uur vanmiddag. En de stemming zit er vanaf het begin goed in. Een feestje. 

De Wilgenborg, prachtig verlicht, vanavond een soort ijspaleis

Het was niet altijd een feestje rondom de Blauwestad. Het was een geweldig idee om een groot Snekermeer in Groningen aan te leggen en mensen de gelegenheid te geven om in Oost-Groningen vorstelijk te wonen. Maar helaas, toen het land onder water stond, kwam er een recessie. De woningmarkt stortte in. Er lukte in Nederland geen enkel project meer. En ook bij het woord ‘Blauwestad’ keken mensen zorgelijk. 

Blauwestad groeit

Ik was een jaar geleden voor het eerst op deze plek. En voor mij was het een grote verrassing. Hoe mooi het meer was geworden. Hoe rijk de natuur. En wat een leuke huizen er stonden.  Nog niet zo lang geleden kopte het Dagblad van het Noorden: ‘Blauwestad heeft haar glimlach terug’. En zo is het precies. Het gaat goed met de Blauwestad. De woningmarkt trekt aan. En dit jaar verwelkomen we tientallen nieuwe Blauwestadjers. Sinds de jaarwisseling zijn 75 kavels (en woningen) verkocht. Overal kun je zien dat het hier groeit. In alle woongebieden. En ik ben niet de enige die daar blij mee is.  

Het succes is niet alleen in woningbouw te zien. Ook in de bedrijvigheid. Er zijn nieuwe kansen voor recreatie en toerisme. Meneer Molema was hier boer. Maar hij runt nu met succes een mooie jachthaven in Beerta. En hij heeft plannen voor meer.  En ook havenmeester Thijs Huisman – pionier hier van het eerste uur – ziet zijn havens groeien. 

Dit gebied maakt ons trots. Trots dat het tóch gaat lukken. Trots dat steeds meer mensen de Blauwestad weten te vinden. Trots als we merken hoe verrast ze zijn over de natuur. Trots dat er zo veel watersport is. Trots op zoveel verschillende mooie huizen met leuke mensen. Tijdens de avond ontdek ik van verschillende mensen die ik al kende, dat ze hier wonen. Ze stralen over hún Pura Vida. 

Kind of magic

Dat goede gevoel komt ook door diverse andere projecten in het gebied. Vandaag is dat Pura Vida, maar denk bijvoorbeeld ook aan het levende bouwwerk De Wilgenborg. Deze kathedraal van wilgentenen is vandaag spectaculair uitgelicht. Onderdeel van het prachtige decor. Ze werd dit voorjaar door bewoners geplant en direct in gebruik genomen als openlucht galerie voor de fototentoonstelling – Xpositie Blauwestad. 

Het terrein ontwikkelt zich tot een charmant evenemententerrein, waar straks ook de ‘Blauwe Loper’ op zal aansluiten. Deze ‘langste fietsbrug van Europa’ (en dus waarschijnlijk van de wereld) gaat Blauwestad en Winschoten verbinden en de beide kernen versterken.   

Toen het NNO hier elf jaar geleden voor het eerst speelde, was dat nog op een grote kleivlakte.  Dat is totaal veranderd. De jonge natuur, een recent aangelegd meer en nieuwe huizen vormen een natuurlijk landschap. Puur en echt. Net als de Oost-Groningers zelf.

Ik beleef er een top-avond. En ik geniet met vele anderen van de magie van Blauwestad. Het hoogtepunt van de avond voor mij niet de Bohemian Rhapsody. Het was zelfs niet het Groninger volkslied. Het was het moment dat duizenden Oost-Groningers uit één mond zongen ‘We are the champions… of the world!’. Freddy Mercury zou gezegd hebben: ‘It’s a kind of magic’. 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *