Sara en Eugenie

De laatste statenvergadering van het jaar, gisteren, was ook de laatste vergadering van twee statenleden. Sara van de Par van de SP en Eugenie Stolk van de PvdA namen afscheid. Het is onbeleefd om ooit het tegendeel te beweren, maar het is veilig om bij hen te zeggen: deze hadden we best nog wat langer in ons midden willen houden.Twee vrouwen die statenlid werden aan het begin van deze periode. Twee statenleden die in de afgelopen jaren vanuit verschillende rollen werk hebben gemaakt van hun idealen. 

We leggen graag uit dat Provinciale Staten het parlement van de provincie zijn. In Drenthe spreken ze zelfs officieel van het ‘Drents parlement’. Maar er zijn belangrijke verschillen met dat andere parlement. Het mooie van de Staten is dat het hier niet gaat om beroepspolitici, maar om mensen met verschillende opleidingen, achtergronden, studies en banen. Mensen die het er bij doen. Amateurs in de beste betekenis van het woord: liefhebbers. Mensen die de ervaring in de rest van hun leven hier inbrengen.
Dat is mooi, maar het maakt het ook kwetsbaar. Want soms helpt de rest van het leven niet mee om volksvertegenwoordiger te zijn. Dat was bij Sara en Eugenie op heel verschillende manieren het geval.  

Bij Sara was het eerst haar gezondheid die haar dwong om zich een tijdje te laten vervangen. Nu zijn het persoonlijke omstandigheden die verhinderen dat ze doorgaat als statenlid. De spijt was voelbaar in haar afscheidsbrief.
Sara werd actief bij de SP tijdens haar studie sociale psychologie omdat ze niet langer aan de kant wilde staan, maar wilde bijdragen aan een betere samenleving. Ze kreeg die kans in de lente van 2015 en voelde dat als een enorme verantwoordelijkheid. In haar afscheidsbrief schreef ze dat ze wakker had gelegen bij de gedachte aan de mensen die op haar hadden gestemd. En dat ze dat na haar afscheid nog wel even zou blijven doen. Sommige verstandige beslissingen doen pijn. 

Eugenie Stolk neemt afscheid omdat ze een nieuwe baan heeft. En wat voor een! Ze wordt lid van het dagelijks bestuur van de Algemene Onderwijsbond. Verhuizen uit Groningen om in Utrecht bij de vakbond te gaan werken. Het komt in de beste families voor! Ook Eugenie, die op dezelfde dag Statenlid werd als Sara, zien we met spijt vertrekken. Eugenie werd vrij snel fractievoorzitter van de PvdA, een rol die ze met verve vervulde totdat in september vorig jaar ineens haar man overleed. Het sloeg bij ons allemaal in als een bom. In de brief waarin Eugenie haar vertrek aankondigt vertelt ze dat ze na het overlijden van Peter andere keuzes heeft moeten maken. De nieuwe start in Utrecht biedt haar de kans om haar hart te volgen. En ik weet zeker dat iedereen haar dat van harte gunt, maar haar verbindende stijl zal missen.

Volksvertegenwoordiger is een prachtige rol. Het is eervol en het schept grote verantwoordelijkheden. Het is interessant en het geeft je de mogelijkheid om iets voor Groningers te betekenen. Maar soms werkt het leven even niet mee om die rol te blijven vervullen. Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan.

Sara en Eugenie: dank je wel voor je inzet in de afgelopen jaren. We wensen jullie alle goeds in de toekomst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *