Religieus erfgoed verdient een strategie

En langs het tuinpad van m’n vader zag ik de hoge bomen staan. Ik was een kind, hoe kon ik weten dat dat voorgoed voorbij zou gaan?”

Voor de verandering zing ik, aan het begin van mijn toespraak. Ik vind het een ontroerend lied. Ik weet niet of er iemand nostalgie treffender onder woorden heeft gebracht dan Wim Sonneveld met ‘het dorp’. Het was al lang een hit geweest, toen ik het als kind leerde kennen als achtergrondmuziek in een televisiereclame tegen het slopen van monumenten. (“Het is nog niet voorbij, maar we moeten wel verdraaid zuinig zijn op onze monumenten. En eerst tot tien tellen voor we gaan slopen.”)

De kerk bij Den Horn, foto: Stichting Oude Groninger Kerken
“Religieus erfgoed verdient een strategie” verder lezen

Noorderlicht: prachtig!

De wethouder was verhinderd. Daarom mocht ik een bus vol fotografen verwelkomen, voorafgaande aan de opening van Noorderlicht, waar hun werk hangt. Ik hield een haastig geïmproviseerd Engels toespraakje. Daarna werd het leuk.

Foto’s van Wanda Tuerlinckx

Ik raakte in gesprek met Wanda Tuerlinckx, een Belgische fotografe. Zij vertelde me dat ze robots fotografeert. Japanse robots die opvallend sterk lijken op echte mensen. “Noorderlicht: prachtig!” verder lezen

Vier jaar en geen dag langer!

Ze kwam me vanmiddag haar boek aanbieden. En doordat ik even slecht op de tijd lette, zat ze ook nog een half uur op me te wachten. Maar ‘Ruim Leven’, het nieuwste boek boek van Bo Scheeringa, is een groot cadeau. En wie weet, ook een probaat medicijn.

Eén van de prachtige foto’s uit het boek van Bo Scheeringa

“Vier jaar en geen dag langer!” verder lezen

Een sterke vrouw, wie zal haar vinden?

Historisch onderzoek. In het Dagblad van het Noorden stond op 1 maart 2005 een artikel met een interessante kop: ‘Ik wil desnoods wel voor nop besturen’. Dat prikkelt – zoals een goede kop behoort te doen – de nieuwsgierigheid. Want dat iemand wil besturen is natuurlijk al mooi meegenomen. Maar dan ook nog voor nop… Dan moet je wel uit bijzonder hout gesneden zijn.

Greetje de Vries legt de verplichte eden af

En dat is ook zo. Want de kop stond boven een interview met Greetje de Vries. “Een sterke vrouw, wie zal haar vinden?” verder lezen

Een bijeenkomst met orkaankracht

De bladeren vallen. En hoe! Toen ik vanmorgen naar Den Haag reed, was de Afsluitdijk een aparte gewaarwording. En in Noord-Holland waaiden de takken uit de bomen over de snelweg. In Duitsland was er orkaankracht. Het hele treinverkeer werd stilgelegd, niet alleen rond de Friesenbrücke! Gelukkig scheen de zon al weer op mijn terugweg naar Groningen. En hoewel we ons even zorgen maakten: niemand van de aanwezigen in de Statenzaal heeft zich door het weer laten weerhouden.

Foto: Transport Online

“Een bijeenkomst met orkaankracht” verder lezen

Ten Boer is verloofd

Een plechtig moment bij een feestelijke gebeurtenis. Vandaag beëdigde ik in een buitengewone raadsvergadering Frank de Vries als waarnemend burgemeester van Ten Boer. Bijna dertig jaar geleden kwam hij naar Groningen als piepjong jurist. Hij ging werken bij de vakgroep Staatsrecht en raakte verzeild in de stedelijke politiek. Hij bleef hier, want voor Frank gaat er niets boven Groningen. U begrijpt: ik gebruik hier het woord Groningen in zijn oorspronkelijke betekenis: de provincie. Anders wordt het nog lastig!


“Ten Boer is verloofd” verder lezen

Mag ik dan bij jou?

Preken zijn bij ons thuis de afdeling van mijn echtgenote. Die heeft er voor geleerd. Toch vond ik het mooi om in te gaan op de uitnodiging van de Remonstrantse kerk in Groningen om in de kerkdienst van vanmorgen de ‘Preek van de leek’ te houden. Het werd een verhaal over ‘noaberschap’, een onbarmhartige Samaritaan en over het carpacciomodel van christendom.


Vorige week vrijdag was ik in Ter Apel. Het was de vrijdag voor het weekend waarin ‘Alternative für Deutschland’ de Bondsdag zou binnenkomen. En ik zat in Het Boschhuis met een brok in mijn keel te luisteren naar de kinderen van de ‘Interschool’ van het AZC. 

“Mag ik dan bij jou?” verder lezen