Nietsdoen is geen optie

Als ik binnenkom is oud-minister en wetenschapper Pieter Winsemius net bezig met de afronding van zijn betoog. Het publiek ziet er wakker en geïnteresseerd uit. Dat komt vast ook door weerman Gerrit Hiemstra, die voor Winsemius sprak. Ik ben exact een half uur te gast in een mini-symposium in het waterschapshuis van Noorderzijlvest. Ingehuurd voor één plechtige handeling: de beëdiging van Dijkgraaf Bert Middel ter gelegenheid van zijn herbenoeming. Op het kleine podium legt hij de belofte af.

(Foto van het plechtige moment, gemaakt door collega-dijkgraaf Geert Jan ten Brink, vanaf de eerste rij)

“Nietsdoen is geen optie” verder lezen

Handhaaft en beschaaft

Elk jaar schrijft de commissaris van de Koning een voorwoord in de almanak van Vindicat. Net als de burgemeester, de rector-magnificus en de bestuursvoorzitter van de Hanzehogeschool. En elk jaar opnieuw komt de almanakredactie het imposante boekwerk in een koetsje aanbieden. Ook vandaag. Maar ik had deze herfst, toen ik het tekstje moest inleveren, wel een lichte twijfel of het een goed idee was om de 189ste editie met een voorwoord te verrijken. De omstandigheden waren er niet echt naar om zoete broodjes te bakken. Dat inzicht, dat ook zelfinzicht is, kun je zien aan de titel van de almanak: ‘Enfin…’. Het woord wordt gepresenteerd als een nieuwe start bij Vindicat. Het is ook te lezen in de bijdragen van mijn collega-voorwoordschrijvers. Geheel in lijn met de naam van Vindicat. Omdat handhaven en beschaven passende thema’s zijn.

“Handhaaft en beschaaft” verder lezen

Burgerschap: geen wondermiddel

Het is nooit een straf om naar Paul Scheffer te luisteren. Of om iets van hem te lezen. Dat is ook vanmiddag zo. Het is knap als je zowel erudiet als toegankelijk kunt spreken over de polsslag van onze samenleving, van onze tijd. Dat doet hij ook vandaag in zijn lezing in Assen bij CMO STAMM. ‘Een zeker beeld van Nederland’. Het leveren van een co-referaat is een intimiderende opgave!

(Bron: CMO STAMM)

Of het verstandig is om een coreferaat om te werken tot een blog, is de vraag. Want de lezing waarop ik reageerde, staat geloof ik nog niet op het internet. En in mijn sobere samenvatting is natuurlijk weinig ruimte voor nuance.

“Burgerschap: geen wondermiddel” verder lezen

De koele liefde voor de SER

Je hebt herenleed en adviseursleed. Ze horen bij het leven van heren en adviseurs. Eén van de commissies Vonhoff gaf zijn advies de welluidende titel ‘voordat de lade klikt’. Dat getuigde van realiteitszin. Veel adviezen verdwijnen in een bureaula. In mijn jaren in de sociaal-economische polder heb ik veel adviseursleed van dichtbij meegemaakt. Van SER-voorzitters met grote namen die de departementen langs moesten om opdrachten te versieren. En van kamerleden die te pas, maar ook te onpas begonnen te praten over het ‘primaat van de politiek’. Omdat de inhoud van de adviezen ze niet uitkwam. Voor de minder biologisch ingevoerde lezers: primaten zijn mensapen.

“De koele liefde voor de SER” verder lezen

Een leerzame ramp van drie eeuwen terug.

Hoewel sommigen er zelfs in 1953 nog een straf van God in zagen, zijn de deskundigen het over de oorzaken van grote overstromingen meestal wel eens. De verklaring komt steevast neer op de fatale cominatie van slechte dijken en extreem weer. Zo was het ook op Eerste Kerstdag 1717. Er was een krachtige noordwesterstorm, die de inleiding vormde voor de laatste grote overstroming in Noord-Nederland. Vrijdag mocht ik de tentoonstelling over de Kerstvloed in het Scheepvaartmuseum openen.

uitsnede uit Geographische Vorstellung der jämerlichen Wasser-Flutt in Nieder-Teutschland 25 Dec. Ao. 1717, Joh. Bapt. Homann, 1718-1720

In de zomer van 2016 maakte ik kennis met de mensen van de buitendienst van de provincie Groningen. Het bracht me aan boord van een groot geel werkschip met de merkwaardige naam Thomas van Seeratt. Ik vergat toen te vragen wie het was. Maar sinds ik het verhaal hoorde over de Kerstvloed ben ik bij. “Een leerzame ramp van drie eeuwen terug.” verder lezen