De eerste keer

‘De eerste keer vergeet je nooit weer’, grapte de dagvoorzitter. Hij verwelkomde me aan het eind van mijn eerste werkdag op 18 april, op een symposium in de Statenzaal. Wat iedereen dacht, zei ik hardop: ‘En bij de eerste keer was je zenuwachtig en onhandig’.

Dat was ook nu een beetje het geval. De toespraak zat in mijn dagmap en bevatte alles wat ik wist over het symposium. Ik las hem voor. De aanwezigen – die allemaal meer van het onderwerp wisten dan ik – luisterden welwillend. De eerste keer, inderdaad.

Meteen daarna reed ik door naar Loppersum, om voor het eerst te praten met mensen die de gevolgen van aardbevingen zelf hadden ervaren. Ook die keer vergeet ik nooit meer.

Net als al die andere eerste keren in de weken die volgden. De eerste college- en Statenvergadering voorzitten. De eerste kennismaking met de medewerkers van de provincie en de (vele) introductiebijeenkomsten, waarin mensen kort vertellen over hun werk. Vaak gewoon in het provinciehuis. Een enkele keer in de zon in de Prinsentuin. En vorige week vrijdag de buitendienst: per boot en busje naar Veendam en Nieuwe Pekela. Leuke mensen, die bevlogen vertellen over hun werk.

Meteen ook voor het laatst
Een paar dingen die ik voor het eerst deed, zijn (voorlopig) ook voor het laatst, omdat ze zo bijzonder zijn. Provinciale Staten pakten breed uit voor mijn officiële installatie. Muziek, warme woorden en felicitaties. Hartverwarmend, maar eenmalig.

Prachtig was de onvergetelijke start van de landelijke 5 mei-festiviteiten in Groningen. Het mooie ontbijt met talloze mensen waaronder de premier, op de Grote Markt.

Heel exclusief is de uitreiking van een predicaat ‘hofleverancier’. Maar ik mocht het al na een paar weken doen, aan Wieringa’s Knappertjes uit Wildervank.

En tot nu toe uniek was ook de uitreiking door Koningin Máxima van het grootste appeltje van Oranje aan De Gaveborg uit Oostwold.

Een beetje feestelijk
De meeste eerste keren zijn veel minder exclusief. Dat zijn gesprekken met mensen en vergaderingen over kwesties die voor Groningen van belang zijn. Over aardgas, werk en openbaar bestuur. Veel is nog nieuw. Het is voor mij (zoals voor iedereen met een nieuwe baan) de kunst om snel te begrijpen waar het écht om gaat.

En dat gaat hopelijk snel. Er zijn veel mensen die me laten merken dat ik welkom ben en die me graag op weg helpen in de wereld van de provincie Groningen. En dat maakt elke werkdag weer een beetje feestelijk.

De eerste keer smaakt dus naar meer!

Rene Paas als voorzitter Provinciale Staten