De laatste ‘mijlpaal’

De feestelijke bijeenkomst over de Wunderline, vanmiddag in Winschoten, had alle trekken van een Duits-Nederlands samenwerkingsproject. Meer dan tien Duitse en Nederlandse en zelfs Europese autoriteiten spraken tot ons in speeches, videoboodschappen en in interviews, de laatste verzorgd door dagvoorzitter Margriet Brandsma. Er waren een Nederlandse en een Duitse staatssecretaris. En verder een onafzienbare rij burgemeesters en andere autoriteiten. Dat werd dringen bij het groepsportret. En toen we allemaal op het podium stonden, was de zaal eerlijk gezegd ook half leeg.

De organisatoren hadden bedacht dat ik het diner na afloop wel kon openen. Niet met een welgemikte vork in de rijsttafel, maar met een toespraak. Toen ik die zat voor te bereiden had ik nog niet zo scherp dat de aanwezigen al meer dan tien verbale bijdragen hadden verwerkt over het nut van de Wunderline. Kennelijk was mijn toespraak nodig om het laatste restje twijfel weg te nemen dat het hier een belangrijk moment betrof.

Ik koos toch maar voor een lichte toon. Wie het middagprogramma had meegemaakt en nu bleef eten, was waarschijnlijk wel al overtuigd van het grote belang van de Wunderline. En ik zette me achter het katheder. Daarbij grapte ik dat het voordeel van mijn Duits is, dat bijna alle Nederlanders het kunnen verstaan!

Sok-partner

Ik had de staatssecretaris uit Nedersaksen, Dr Lindner, in dit verband horen praten over een mijlpaal. Een ‘Meilenstein’ in het Duits. Een paar alinea’s verder in zijn verhaal vond hij dit project een mooie tegenhanger van de Brexit. Nou geloof ik dat de Britten de laatste Europeanen zijn die rekenen in mijlen. Dus ik vrees dat er na de Brexit geen mijlpalen meer bestaan. Nog slechts kilometerpaaltjes. Dus we vieren niet zo maar een mijlpaal. Er is een goede kans dat dit ‘überhaupt’ de laatste Meilenstein ooit is. Dit is een historische avond!

Vanaf nu gaat u dus verder door het leven als sok-partner.

Toen u vanochtend douchte en deze dag alvast doornam, heeft u het zich vast niet gerealiseerd. Maar vanaf vandaag zijn wij sok-partners. Zo noemen we in Groningen partners die een samenwerkingsovereenkomst (ambtelijk afgekort tot SOK, in het Duits Socke.) tekenen. Vanaf nu gaat u dus verder door het leven als sok-partner. Ik moet toegeven: sok klinkt niet zo indrukwekkend. Maar dat is deze samenwerkingsovereenkomst juist wel. Onze handtekeningen geven aan hoe belangrijk wij de Wunderline vinden. Voor de Noordelijke grensregio, Duitsland, voor Nederland en natuurlijk voor Europa.

Als je het hebt over een spoorverbinding, denk je al snel aan reizen. Voor deze sok hebben we een flinke reis gemaakt. We hebben geleerd dat samenwerken in grensregio’s betekent dat je gesprekken voert met je buren; met gemeenten en deelstaten. Maar ook met Berlijn, met Den Haag. En zelfs met Brussel.

Sneller, makkelijker

We willen de grensregio samen sterker maken. Via de Wunderline ontstaan er meer kansen op werkgelegenheid. Maar ook kansen om te genieten van ons beider culturele levens. Zo kunnen we bijvoorbeeld ook het toerisme een impuls geven. We kunnen dus barrières slechten, ook op de arbeidsmarkt. Daarom hebben we dit element ook opgenomen in de SOK.

Als voorzitter van de Nederlandse stuurgroep Grensoverschrijdende Samenwerking ben ik blij met deze stap. We kunnen elkaar zo letterlijk makkelijker opzoeken. Dat moet – dat kan niet anders – leiden tot een betere toegang tot elkaars arbeidsmarkt en onderwijs.

De meeste projecten in Nederland – en ik weet inmiddels dat voor Duitsland hetzelfde geldt – hebben een langere aanlooptijd nodig.

De Wunderline kreeg in 2015 met de Europese CEF-T aanvraag de wind in de zeilen. Met meer dan 30 voorbereidende onderzoeken en acht bijeenkomsten van de bi-nationale stuurgroep zijn we in korte tijd ver gekomen. Terwijl we onderweg toch te maken kregen met de tegenslag van de Friesenbrücke. De meeste projecten in Nederland – en ik weet inmiddels dat voor Duitsland hetzelfde geldt – hebben een langere aanlooptijd nodig. Dit is sneltreinvaart in bestuurlijk opzicht. Wat zeg ik: ICE-snelheid.

Op de samenwerking

We kunnen vandaag trots zijn op het signaal dat wij hier afgeven. Het signaal dat samenwerking loont. De Wunderline is daarmee een voorbeeld voor anderen. Niet alleen voor de Duits-Nederlandse  grens, maar voor heel Europa.

De oproep in de video van Directeur-Generaal Ruijters van de Europese Commissie om een gezamenlijke aanvraag in te dienen voor de volgende CEF-T ronde, gaan we natuurlijk positief beantwoorden. Zo maken we samen concrete afspraken en blijven we ons de komende tijd inhoudelijk aan elkaar verbinden. Dat is belangrijk bij grensoverschrijdende samenwerking.

Deze stap is dus een mijlpaal. Een mijlpaal die we samen in betrekkelijk korte tijd hebben bereikt. Ik ben ervan overtuigd dat de Wunderline onze regio en beide landen dichter bij elkaar brengt. Als ik hier rondkijk, dan word ik in die overtuiging gesterkt.

We toasten op dit project Wunderline en op de samenwerking tussen ons: deze lijn verdient een succesvol vervolg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *