Er gaat niets boven… ja wat dan?

Storytelling is tegenwoordig hot. Dus ik besluit de ruim honderd aanwezigen een verhaal te vertellen: Er was eens een provincie in een uithoek van het land, waar het altijd slecht weer was. Die provincie had een heel slecht imago. Altijd kwam ze negatief in het nieuws. Journalisten doken fanatiek op de minpunten van onze provincie, over de leuke dingen hadden ze het nooit, terwijl die er natuurlijk volop waren.

Foto: markethings.net

Het hart van de provincie was bijvoorbeeld een dynamische stad die nooit sliep. Een stad waar tal van mensen prachtige jeugdherinneringen aan hadden, maar dat hielp verder niet om een positief imago te krijgen. Ook niet dat er live muziek was en de kroegen geen sluitingstijd kenden. Rondom de stad lagen prachtige ommelanden. Met borgen en wierden, met oude kerken en schitterende landschappen. Rust en ruimte. En er was natuurlijk veel meer.

Diepe basstem

In die tijd had je nog een commissaris van de Koningin. We hebben nog steeds een koningin, maar de bijbehorende commissaris is er niet meer. En die commissaris ergerde zich groen en geel aan het negatieve geschrijf van journalisten over zijn geliefde provincie. Hij wilde daar verandering in brengen. Maar hij had het postuur, noch de statuur die paste bij barricaden. Hij schreef zijn ergernis van zich af.

De redactie van een radioprogramma bood hem de gelegenheid om elke week één minuut te vullen met mooi nieuws over Groningen. In een ontbijtprogramma dat ‘Sugar in the morning’ heette. Steevast rondde de commissaris zijn betoog af door na zijn verhaal over de aantrekkelijkheden van Stad en Ommeland met zijn diepe basstem de onvermijdelijke conclusie te trekken: “Er gaat niets boven Groningen.”

We spreken over de jaren ’80 van de vorige eeuw. En marketing van steden en provincies stond nog in de kinderschoenen. Maar voor Groningen kwam er een gedenkwaardige promotiecampagne. Grote bedrijven deden mee. En ze brachten geen kinderachtige bedragen bij elkaar. De campagne viel op.

Bejubeld

Toen de commissaris werd opgevolgd, wilde zijn opvolger veel veranderen, maar niet de campagne. Die wilde hij houden. Hij zette de campagne gedreven voort en plakte waar hij maar kon het G-tje op. Ook de club Ambassadeurs van Groningen breidde zich uit met nog meer ondernemers en organisaties. Ambassadeurs die twee dingen deden: vertellen hoe geweldig Groningen is en bijdragen aan de promotie. De promotie werd professioneel. ‘Marketing Groningen’ zag het licht. En er kwamen meer geweldige campagnes.

En zo werd langzamerhand ook in het binnenland bekend wat veel buitenlanders al wisten

Het duurde even. Maar het effect bleef niet uit. Eindelijk bracht de pers ook positieve berichten over Groningen. Vooral in het buitenland werd Groningen bejubeld. Zelfs vandaag de dag nog ontdekken grote buitenlandse media de kwaliteiten van Groningen. En zo werd langzamerhand ook in het binnenland bekend wat veel buitenlanders al wisten: Er gaat niets boven Groningen.

Te vroeg voor het einde

En zij leefden nog lang en gelukkig? Dat hoop ik wel. Maar dat staat nog niet vast. Eind goed al goed? Zeker niet. Want voor het einde is het nog veel te vroeg. De slogan is inmiddels gegroeid tot een heus merk! Er schijnt een handboek voor citymarketing te bestaan onder de welluidende titel: ‘Er gaat niets boven city-marketing’. Groningen zette de standaard. En kreeg navolging door andere provincies en steden. De slogan is nog steeds wereldberoemd, maar sommige dingen pakken andere gemeenten en provincies inmiddels handiger aan. Remmende voorsprong, inderdaad.

Willen wij iedereen voorblijven dan moet er nu iets gebeuren. En daarin heeft Marketing Groningen het voortouw genomen. Zij zijn bezig het merk opnieuw te laden en hebben daar uitgesproken ideeën over. Ze hebben onderzoek gedaan naar wat Groningers en niet-Groningers van Groningen en de Groningers vinden. Ze hebben het afgelopen jaar een uitgebreide roadshow gehouden en alles en iedereen bevraagd over Groningen. Wat is onze identiteit? Wat kenmerkt Groningen? En daar zijn spannende ideeën uitgekomen.

Een nieuw hoofdstuk

Dat brengt ons vandaag bij elkaar. Mensen die op de een of andere manier betrokken zijn bij ‘Er gaat niets boven Groningen’. Dit jaar is het 30 jaar geleden dat de campagne om Groningen positief op de kaart te zetten is gestart. Hoe moeten wij ons opnieuw opstellen? Hoe moeten wij ons profileren? Wat is strategisch? Wat is geloofwaardig, waar liggen onze kansen? Er gaat niets boven… wat dan? Kortom, hoe zetten we Groningen in de volgende 30 jaar neer als merk?

Veel van de aanwezigen hebben al ideeën aangereikt. Ze leverden een bijdrage aan de roadshow en tijdens de sessie tijdens het festival Lets Gro. En nu is iedereen heel benieuwd naar de resultaten.

Vanmiddag in het atrium van het Provinciehuis blijkt dat het verhaal nog lang niet is afgelopen. Integendeel, we gaan samen een nieuw hoofdstuk schrijven. Een nieuw hoofdstuk, waaruit zonneklaar één ding zal blijken. Er gaat niets boven Groningen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *