Vastbesloten tot een gelukkig 2018


Veul haail en zegen. Dat is een wens, geen constatering. Vanmiddag om drie uur was er een zware aardbeving bij Zeerijp. 3,4 op de schaal van Richter. Om de gedachten te bepalen: de zwaarste klap ooit, bij Huizinge in 2012, was 3,6. We weten nu nog niet wat de schade daarvan is. Maar het maakt letterlijk in één klap een einde aan het idee dat het rustiger aan het worden is. Er waren al veel kleinere aardbevingen in de afgelopen maanden. En nu dus ook een zware. Wéér een zware. Daar werd ik wel even stil van.

(Foto: Koos Boertjens)

Het maakt ook helder waarom we het wachten moe zijn. Het wachten op een oplossing voor de onveiligheid en de schade. Het wachten op licht aan het eind van de tunnel. En deze keer niet de lichten van de trein!

Goede voortekenen

Anderhalf uur later begint de nieuwjaarsreceptie. Ik had een optimistische nieuwjaarstoespraak voorbereid. Maar nu sloeg de twijfel toe of je zo’n verhaal kunt houden bij een nieuwjaarsbijeenkomst waarin de klap bij Zeerijp het belangrijkste gespreksonderwerp is. Het maakt opnieuw duidelijk hoe zorgelijk de situatie in Groningen is.

Niemand weet wat voor jaar 2018 wordt. Het wordt een prima jaar, als je de kranten mag geloven. Als er ooit reden was voor champagne, dan was het deze jaarwisseling. Wat een positief nieuws! De beurzen. De banen. De beloften. Het doorgaans genuanceerde Trouw kopte: ‘Beter dan 2018 kan het economisch niet worden’. En het was nog maar 2 januari! Best vroeg voor een evaluatie!

Maar er is reden voor optimisme voor wie kijkt naar de groeicijfers, de woningmarkt en naar de dalende werkloosheid. De Noordelijke werkgevers maken zich zorgen over de krapte op de arbeidsmarkt. Maar wat een verademing na tien jaar geen krapte. En ook voormalige zorgenkindjes als de Blauwe Stad en de Eemshaven, bloeien als nooit tevoren! Soms loont het ook gewoon de moeite om even vol te houden.

We beginnen 2018 hoopvol. Ikzelf hoop op nog een paar succesvolle acquisities die leiden tot meer banen voor Groningers. Ik hoop op een gelukkig nieuwjaar voor iedereen Groningen een belangrijke rol toedicht in de energietransitie. En ik hoop op een succesvol jaar voor al die mensen die zo hard werken aan de vormgeving van nieuwe gemeenten in Groningen.

Ik hoop dat 2018 een veel beter jaar wordt voor mensen die kampen met de nare gevolgen van gaswinning. Dat er nu eens een goede oplossing komt voor de afhandeling van de schade. Dat we de versterkingsoperatie geen frustraties vergroot, maar perspectief biedt. En dat Nederland letterlijk gas terug neemt en blijft inzien dat een nationaal probleem nationale oplossingen vergt.

Voor wie leidt dit alles eigenlijk precies tot een gelukkig nieuwjaar? Hopelijk voor ons allemaal. Maar toch vooral voor de persoon die politici in 2017 zo massaal zochten: ‘De gewone Nederlander’. In ons geval: voor de Gewone Groninger. De zoektocht naar wie dat is, landt al gauw in een soort gemiddelde.

Bovengemiddeld

Een gelukkig nieuwjaar, voor wie eigenlijk? Wanneer we zwichten voor de verleiding om van de ‘gewone Groninger’ een gemiddelde te maken, dan wordt het dus een autochtone vrouw. Want autochtonen en vrouwen zijn in Groningen in de meerderheid. Volgens dezelfde redenering is ze 41 jaar oud. Ik had haar graag ‘Afiena Woltjer’ genoemd, of ‘Janna Geertsema’. Maar ik heb het opgezocht: de meest voorkomende naam onder 41 jarige vrouwen in Groningen is Linda. En volgens hetzelfde principe is haar achternaam De Vries. Ik kan het ook niet helpen! Ze woont alleen in haar huis in Midden-Groningen, ze heeft een MBO-opleiding en stapt elke dag in de auto onderweg naar de grootste werkgever van de provincie: het UMCG.

Hoe preciezer we de gewone Groninger proberen te definiëren, hoe meer opvalt dat bijna niemand op haar lijkt. En dat het gemiddelde het zicht ontneemt op de interessante uitzonderingen. Linda werkt niet bij een startup. Ze komt niet bij de voedselbank. Ze wint niet de Ondernemingsprijs en leeft ook niet mee als Donar en Lycurgus landskampioen worden. Ze zwemt niet voor goud in Tokio. Ze kraakt geen boerderij in Middelstum om die voor sloop te behoeden. Ze loopt niet mee met de vier mijl. Ze redt geen buurtwinkel of verzorgingshuis. Ze is niet werkloos of gehandicapt. Ze heeft geen aardbevingsschade, al weet ik dat sinds kort niet meer zeker…

Want ze is een gemiddelde Groninger. Dat maakt de vraag hoe we Linda de Vries een gelukkig nieuwjaar gaan bezorgen heel beperkt. Lies, damned lies and statistics…

Twee gezichten van Groningen?

Een gelukkig nieuwjaar, maar voor wie eigenlijk? Ik sta in de statenzaal van de provincie tussen getrainde beleidsmakers. Die weten dus: gemiddelden komen uit rekenmachines. Wij denken geavanceerder. Wij denken in segmenten en doelgroepen. En we zijn vooral dol op tweedelingen.

Wij zien het succesvolle en het teleurgestelde Groningen. Kansrijke en kansarme Groningers. Tevreden en boze Groningers. En wij spreken bij voorkeur de hoop uit dat het nieuwe jaar voor de beide gezichten van Groningen gelukkig zal zijn. En zo wordt een gelukwens meteen een uitdaging.

Maar welke kloof bespreken we precies? Is het de kloof tussen Stad en Ommeland? Gaapt er een scheur tussen West en Oost-Groningen? Gemiddeld ongetwijfeld. Maar al weer laten we ons foppen door gemiddelden. Want in gebieden waar veel mensen een uitkering hebben, gaan de meesten elke ochtend – net als Linda de Vries – gewoon naar hun werk. En in de delen waar de economie stormachtig groeit, zoals in de stad of Delfzijl, staan ondertussen duizenden mensen aan de kant. Zodra we de wereld proberen te begrijpen in tweedelingen, verliezen we er het zicht op.

N=1

Hoe bevorderen wij een gelukkig nieuwjaar voor bijna 600.000 Groningers? Door hen niet als gemiddeld te behandelen. Niet als deel van een doelgroep. Maar als mensen met eigen mogelijkheden, kansen en behoeften. Dat klinkt nogal obligaat. Maar let op. Gelijkheid zit diep in ons systeem. Ik hoor elke week een paar mensen waarschuwen voor precedenten. Wij hebben de neiging iedereen gelijk te behandelen. Maar we vergeten meestal de achterkant van het gelijkheidsbeginsel: dat je mensen ongelijk behandelt naar de mate waarin zij verschillen. One size fits nobody.

Het wondermiddel tussen mensen is persoonlijke aandacht. N=1. Elke ouder weet dat. Elke goede dokter of leraar. Zo maken winkeliers tevreden klanten. Niet door iedereen hetzelfde te geven, maar iedereen waar hij behoefte aan heeft. En precies zo weten sommige sociale diensten mensen uit het ‘granieten bestand’ toch aan werk te helpen.

Wat heb je nodig?

De toverformule gaat zo: ‘wat heb je nodig?’ Wat heb je nodig om geen gegijzelde te zijn in je eigen huis? Wat heb je nodig voor een betekenisvol leven? Voor vertrouwen in de toekomst van je eigen dorp, je eigen buurt? Om een initiatief te durven nemen dat de wereld verandert. Een startup, of een buurtcoöperatie?

Wat heb je nodig? Tien tegen één dat wij, de mensen op deze nieuwjaarsbijeenkomst, dat samen kunnen leveren. Gelijkheidsdenken is lui: het komt voort uit gebrek aan persoonlijke belangstelling. Het levert bouwkundige rapporten op die een veelvoud kosten van de scheuren. Het veroorzaakt frustraties en bezwaarschriften die veel meer kosten dan een gebaar. Het straalt wantrouwen uit naar iedereen met een uitkering, ook wie zijn uiterste best doet. Het zorgt ervoor dat mensen ‘de instanties’ niet zien als een oplossing, maar als een probleem.

Wat heb je nodig? In verreweg de meeste Groninger gemeenten wordt dit jaar vorm gegeven aan de de gemeente van na de herindeling. De wapens in de ramen van de statenzaal geven al lang geen goed beeld meer van de werkelijkheid. Meteen na de toespraak mag in het atrium de wapens van een paar nieuwe gemeenten onthullen.

Wat wordt de stijl van de nieuwe gemeenten? Wordt het schrijven, of kiezen we voor bellen? Wordt het opleggen of doorvragen? Gaan we samenwerken met burgers en bedrijven, ook als dat betekent dat dat vaak verschillend uitpakt? In 2017 is ons veel gelukt. Maar hierin kunnen overheden beter worden.

Ik zou het voor ons allemaal een goed voornemen vinden om elke week minstens twee keer aan iemand te vragen: wat heb jij nodig?

Vastbesloten

Gelukkig is er nieuwjaar. Het nieuwe jaar is vandaag met een harde klap begonnen. Die klap zette ons meteen van onze roze wolk af, met de beide voeten op de grond. Maar het nieuwe jaar biedt volop kansen om van betekenis te zijn. Voor alle Groningers. Door met hen samen te werken en verschil te maken. Ik wens iedereen veul haail en zegen toe. Dat kunnen we elkaar toewensen. Maar we kunnen het ook zijn. Omdat we, terwijl de klap van zonet nog naklinkt in onze oren, vastbesloten zijn om van 2018 een gelukkig jaar te maken.

7 gedachten over “Vastbesloten tot een gelukkig 2018”

  1. Geachte heer Paas,

    Ik hoorde u net op radio 1 over de aardbevingsproblematiek.
    Schadeherstel, compensatie voor de regio, maar ik hoor u niet over de waardedaling van onze huizen.
    Ik ben 3 jaar geleden gescheiden en sindsdien staat ons huis te koop in Lellens vlakbij Loppersum.
    Na de laatste beving helemaal onverkoopbaar ben ik bang.
    Zou u zich ook willen inzetten voor dit aspekt, want wij mijn ex en ik komen nooit meer van dit huis af zonder compensatie.

    Met vriendelijke groet,
    J Niestijl
    Lellens

  2. Onderwerp: Toezichthouder wil flinke afname van gaswinning na aardbeving Groningen | NU – Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

    En als ze doorgaan met die gaswinning,dan heb je kans dat er een keer een echte zware aardbeving komt,van bijv. zeven of acht op de schaal Richter!.En dan heb je een grote ramp!,met alarmering GRIP 5! of GRIP RIJK!.En als de dijken “breken” of “gewoon in de grond “verdwijnen”,en er is ook nog hoog water van de Waddenzee,dan heb je “een dubbele ramp!”.Ik ben geen Klimatoloog of Seismoloog ,maar niemand kan het garanderen dat het niet mogelijk is.En stel er komt een (hele)zware aardbeving, dan kan je ook niet “goed voorspellen” wat er in het getroffen gebied gaat gebeuren!.Er zijn namelijk meerdere scenario’s mogelijk.Het aardoppervlak van het getroffen gebied kan bijv. “naar boven gaan”, maar ook “naar beneden”!.En bij een (zeer)zware aardbeving, dan zijn waarschijnlijk niet alleen de inwoners van de provincie Groningen ”de klos” ,maar waarschijnlijk ook de inwoners van (een gedeelte) de provincie Friesland, en mogelijk ook de inwoners van Noord-Drenthe.Dus dan heb je een ramp die een grote impact heeft op drie Noordelijke provincies!.Ik hoop dat het niet zal gebeuren.
    Met vriendelijke groet,
    J.Entrop
    Soest
    https://www.nu.nl/gaswinning-groningen/5082860/toezichthouder-wil-flinke-afname-van-gaswinning-aardbeving-groningen.html

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    1. Geachte heer Paas,
      Ik wens u en alle inwoners van de provincie Groningen een gezonde en veilige toekomst.
      Hoogachtend,en met vriendelijke groet,
      J.Entrop
      Soest

  3. Geachte heer Paas,
    Ik heb zelf geen gas in mijn woning.Ik doe alles met elektriciteit.Misschien kunnen de burgers die nu afhankelijk zijn van gas,overschakelen op de ernergiebron elektriciteit om o.a. te koken en hun woning te verwarmen.Ik “vrees” echter dat dit niet te realiseren is,maar het zou naar mijn mening wel verstandig zijn.
    Hoogachtend en met vriendelijke groet,
    J.Entrop
    Soest

    Wat gebeurt er als de gaskraan in Groningen helemaal dichtgaat? | NU – Het laatste nieuws het eerst op NU.nl
    https://www.nu.nl/weekend/5079695/gebeurt-er-als-gaskraan-in-groningen-helemaal-dichtgaat.html

  4. Aan de Commissaris van de Koning te Groningen – de heer R. Paas.

    Geachte heer Paas,
    Met stijgende verbazing heb ik gezien hoe lang het duurt voordat er een acceptabel schade-protocol voor de getroffen Groningse burgers tot stand komt.
    Misschien is het een idee om aan te sturen op een eenvoudig en direkt uitvoerbaar plan om in ieder geval het waardeverlies van woningen na een aardbeving te compenseren.
    Een simpele structuur zou kunnen zijn om burgers met een woning in het aardbevingsgebied na een aardbeving onmiddellijk te compenseren voor waardeverlies via een eenvoudige en objectieve formule, waarbij 3 parameters een rol spelen voor de Compensatie : 1) de Magnitude van de aardbeving, gemeten op de schaal van Richter , 2) de Afstand tussen het woonobject en het Episch Centrum van de beving in kilometers , 3) de Waarde van het onroerend goed, bepaald via de WOZ-waarde.

    De Formule zou kunnen luiden : C = W * (½ M^2 – A)/ 100 ( M^2 = Magnitude in het kwadraat)

    Enkele voorbeelden :
    W = € 150.000 M = 3.0 A = 2.5 km . . . C = dan 2 % van de WOZ waarde = € 3.000
    W = € 200.000 M = 2.0 A = 1 km . . C = dan 1 % van de WOZ waarde = € 2.000
    W = € 300.000 M = 2.5 A = 125 m . .. . C = dan 3 % van de WOZ waarde = € 9.000

    Uiteraard is dit slechts een idee. In de voorgestelde formule worden mensen gecompenseerd die binnen een straal van de helft van het kwadraat van de magnitude van de beving wonen, en wel zo dat hoe dichter bij het epische centrum, des te hoger de vergoeding.
    Een voordeel van deze benadering is dat alle parameters objectief en eenvoudig te controleren zijn. Uitbetalen van compensatie zou hierdoor veel sneller kunnen gebeuren en de druk op de WOZ waarde zou hierdoor eveneens verdwijnen

    Indien dit idee aanspreekt, zou mijn voorstel zijn om een aantal experts de formule door te laten rekenen op basis van de 10 -15 laatste aardbevingen in Groningen en te bekijken hoeveel de compensatie dan in totaal zou hebben bedragen . Eventueel de parameters in de formule bijstellen als dit nodig blijkt.

    Indien iemand met mij hier verder over wil praten, dan kan dat altijd.

    Met vriendelijke groet,

    Drs. B. C. J. Meerman
    Windjammer 36 – 2401 MR – Alphen a/d Rijn
    Tel = 06 – 53661044 Mail = bert_meerman@hotmail.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *