De fractiekamer bleek bovendien een uitstekende plek om niet alleen de provinciale politiek te volgen, maar ook om zo nu en dan in alle rust de studieboeken voor zijn rechtenstudie open te slaan. Je zou kunnen zeggen dat waar zijn maatschappelijke loopbaan zich afspeelde in scholen en klaslokalen, zijn politieke loopbaan hier dus begon tussen de statenstukken, de koffiekopjes en de wetboeken. Een combinatie die, achteraf gezien, wonderwel bij hem past.

Niet lang na de verkiezingen van maart 2019 werd Fredric fractievoorzitter van de ChristenUnie. Een rol die hem zichtbaar goed lag. Vanuit die positie controleerde hij het college scherp op de onderwerpen die voor zijn fractie van belang waren. Soms vanuit de coalitie, soms vanuit de oppositie (het onderscheid was voor de fijnproevers merkbaar), maar altijd met dezelfde zorgvuldigheid en dezelfde rust.

Garantie op mooi weer

Fredric hield zijn maidenspeech bij het voorstel voor een provinciale bijdrage aan Koningsdag 2018, het jaar waarin de Koning onze provincie bezocht. Die bijdrage lag aanzienlijk hoger dan in voorgaande jaren. En Fredric stelde toen de vraag die eigenlijk iedereen bezighield: betekenen die extra kosten dan op zijn minst een garantie op mooi weer?

Achteraf weten we dat de zon volop scheen. Het was een prachtige dag. Veel mensen zouden dat geluk noemen. Anderen goede planning. Een enkeling spreekt van genade. Maar op verzoek van de woordvoerder van de ChristenUnie kunnen we gerust zeggen: ja, inderdaad, het kostte een paar centen, maar dan heb je ook wat: de garantie van mooi weer!

Wie hier wat langer rondloopt, weet dat er in deze zaal ook regelmatig prijzen worden uitgereikt. Zelden schoonheidsprijzen. Meestal wordt volstaan met de nuffige vaststelling dat iets géén schoonheidsprijs verdient. Maar met de regelmaat van de klok verlaat een trots Statenlid het pand met de Triple-V-trofee. Fredric was de laatste winnaar. Maar voordat we allemaal denken dat Fredric op het hoogtepunt wilde stoppen: hij heeft de vogel vaker dan wie ook in ontvangst mogen nemen. Toch een schoonheidsprijs. Voor de beste verbale bijdrage, keurig via de voorzitter.

Mooie metaforen

En dat is eigenlijk niet zo vreemd. Met zijn beheerste stijl, zijn zorgvuldig gekozen woorden en zijn heldere opbouw wist hij steeds opnieuw de aandacht van collega-Statenleden te trekken én die van het college. Altijd netjes via de voorzitter, vaak met een licht stichtelijk woord, en bijna altijd met een kwinkslag.

Fredric bleek bovendien een meester in het gebruik van metaforen. Toen we hier spraken over de vertraging bij de zuidelijke ringweg, vergeleek hij het dossier met een slipcursus. De intuïtieve reactie wanneer je in een slip raakt, zei je, is hard op de rem trappen. Maar juist dan moet je het gas loslaten en de auto weer rustig onder controle brengen. En zo stelde hij voor om in dat dossier zorgvuldigheid boven snelheid te laten gaan.

Ook de provinciale begroting wist Fredric treffend te duiden. Hij vergeleek haar met de verbouwing thuis: met kostenramingen, offertes en – zoals bij elke verbouwing – de mogelijkheid dat er ergens nog een paar lijken in de kast liggen.

Samenwerken

En afgelopen zomer, bij de Algemene Beschouwingen, koos hij een bijna filosofische benadering van het begrip perspectief. Hij stelde voor om ook eens letterlijk ergens anders in de zaal te gaan zitten, om zo een ander perspectief te krijgen. En sprak de hoop uit dat er ergens aan de horizon een punt te vinden is waar al die perspectieven elkaar raken – zodat we samen tot besluiten kunnen komen. Ik denk dat het nieuwe kabinet ook vurig hoopt op zo’n horizon.

Een prachtig voorbeeld was ook de vergelijking die hij maakte met een basketballer van de Special Olympics. Die vertelde dat het mooiste aan basketbal niet de persoonlijke driepunter is, of een fraaie dribbel, maar 'samen spelen'. En toen stelde hij de vraag aan zijn collega-Statenleden: wat is eigenlijk het mooiste aan het Statenwerk? Zijn dat veel moties? Snedige interrupties? Spitsvondige woordgrappen?

En hoewel Fredric juist in die laatste categorie uitzonderlijk behendig is, gaf hij zelf het antwoord: voor hem is het mooiste aan het Statenwerk het samenwerken in deze Staten.

Beste Fredric,

Samen werken voor ons mooie Groningen. Dat is, beste Fredric, wat veel Statenleden drijft. En jij groef het op en zette het in het licht. En daarmee deed je recht aan de ingewikkelde rol van volksvertegenwoordigers. Van leden van Provinciale Staten van Groningen.

De komende tijd kies je echter even voor iets anders. Voor jezelf en voor je gezin. Je neemt een sabbatical en vertrekt voor een aantal maanden naar Portugal. Een prachtig avontuur. En, zoals het hoort: ook weer samen.

Fredric, we wensen je een geweldige tijd in Portugal. Dat het een periode mag zijn van rust, inspiratie, nieuwe perspectieven en misschien ook een paar mooie metaforen voor later. Het ga jullie goed.